Friday, 18 February 2011

NaK SeRiBu DaYa

dengan nama Allah yang maha pengasih lagi maha penyayang.. 

saya sedang lihat perkembangan anak saya. sekarang sudah pandai tatih sendiri... saya gembira tak terperi. 
dulu dia tatih, kami kena berdirikan dia. tapi dalam minggu ini, kaki dia dah kuat untuk bangun 'up' sendiri.
tetapi perkembangan anak- anak ini tidak sama. usah lah risau jika anak- anak enggan buat apa yang anda ingin dab belum pandai lagi seperti yang anda harap.

saya banyak lihat bayi pandai pegang botol sendiri. tetapi faris sehingga usia 9 bulan, masih enggan pegang botol sendiri. kata bonda saya, " kakak ni bagi dia botol besar sangat..."
mungkin la.. 
lagipun dia memang minum banyak kadang- kadang hingga 9 oz, sudah tentu mengakibatkan botol itu berat..
tapi sebenarnya saya beri dia botol kecil pun dia tak pegang..
dia suka kain. waktu minum susu dia akan pegang kain. biasanya saya bagi kan lampin. syok habeh dia gulung- gulung kain tu. mungkin ikut saya waktu kecik dulu. saya dulu ada tuala good morning tu. buleh buat bucu2 pastu bagi masuk celah2 kuku. giler best... sampai skg pun kalau ada bucu kain yang tajam2 mcm bucu kain batik tu, perkhhh... mmg layaaaannnnn.... hohohohhh..
jika saya tak beri faris kain, tangan dia akan merewang pegang hidung saya.., itu pegang.. selalu juga dia tolong korek hidung saya. ehehe.., kadang2 korek mata saya..., pegang pipi.. cucuk sana sini... so, dia memang tak akan pegang botol.
tapi tak apa..
saya pegang untuknya...
kemudian, saya bercadang mahu ajar dia pegang sendiri. saya beli tangkai hijau itu untuk extend pada botol dia. 
cubaan pertama waktu dia 6 atau 7 bulan tu gagal. dia masih enggan pegang. cepat- cepat dia tarik tangan.
baru- baru ini, saya cuba sekali lagi. ada sikit kejayaan la. cuma kalau dia mengantuk sangat tu, samada nak tido atau terjaga tengah malam dia memang nak pegang kain.. 
tapi tak mengapa kerana sekurang- kurangnya dia cuba. 

mula- mula saya beri dia cuba dengan air yang dia suka..
tengok tu.., dia pegang kan...?

 kemudian saya bagi susu pula..
skarang dah boleh pegang sambil minum susu. tapi itu pun banyak main juga. dipusing- pusing botol tu buat seperti stereng kereta..
anak pandai pegang botol pun saya gembira amat. ehehe.. yalah sebab itu usaha dia.. 
paling gembira bila mula- mula dia pandai ketawa.. terkekeh kekeh...
kemudian meniarap..,
kemudian pandai merangkak dan duduk..,
kemudian tumbuh gigi..
pandai tepuk amai- amai pun saya gembira..
pandai cak cekur udang gamit pun gembira juga..
pandai buat mata pun gembira..
mula- mula dia pandai panjat tangga tu, gembira juga..
apatah lagi dia cuba tatih, lagi la gembira...

pendek kata, seorang ibu memang gembira tengok anak dia. walaupun anak dia masih jauh belum pandai dari anak orang lain. nanti lama- lama pandai la... kan kan kan...

tengok dia belajrt tatih, banyak kali jatuh. dan dia bangun lagi... dia akan berenti bila dia letih atau ada iklan best kat tv. zasss..!! ok itu tak boleh cantas tv. bagi saja dia tengok...
begitu juga waktu dia nak naik tangga saya tak benarkan. dia akan pergi berkali- kali.., sampai saya kena sogok tengok kartun atau beri mainan.
bonda saya kata.., kanak- kanak ni kuat semangat. lagipun anak saya itu lelaki. badan dia juga kuat. 
sebenarnya kita dulu pun begitu. masa kecil belajar tatih terkengkang kengkang hingga sekarang buleh catwalk.. tapi kenapa banyak alasan untuk tidak mahu buat sesuatu?
saya runsing dengar alasan..
" ala.., saya tak dapat pergi la, tak ada orang jaga anak..." 
sedangkan benda yang nak disuruh pegi tu panjang lagi masanya.. apa kau tak boleh ikhtiar ke? bukan orang suruh kau sekarang- sekarang juga..!

" ala kak..., tak larat la.., saya mengandung ni.., " 
 lorh.., orang suruh duduk tulis saja. bukan disuruh kau mendaki gunung.

" isk.., tak boleh la beli ubat tu.., mahal.., tak mampu, duit tak ada.."
kau simpan la sikit demi sikit. kau kan kerja. lagipun itu ubat., bukan suruh kau beli DVD player untuk bagi kau tengok CD cetak rompak Hantu Kak Limah Balik Kampung pastu kau ketawa besar- besar..
 ( ape aku melalut ni )

" saya tak boleh pergi la meeting tu, kerja saya bertimbun.. " 
lepas tu kau cuti panjang. kata kerja bertimbun? ataupun kau cakap kerja kau bertimbun kerana kau baru pulang bercuti panjang.. 

kemuudian alasan- alasan kau tu, menyusahkan orang. ibarat kau ini backstabber bermuka suci la. kau bagi alasan bagi orang simpati. kemudian orang tanggung susah sebab kau tak mahu usaha. orang pula yang kena tempias kau... bukankah tak baik begitu..?

 saya sedang ingatkan diri sendiri supaya tak buat begitu. saya akan cuba sedaya upaya. jom kita sama- sama cuba..

 dan lagi..
bila kau banyak sgt bagi alasan.., asyik kau saja tak kena.., orang lain pun akan turut sama bagi alasan bagi mengelakkan diri sendiri saja yang asyik kena..
kemudian perkara tu tak selesai..
sama- sama la tolak ansur...
jangan la pentingkan diri sendiri.
kalau kau rasa kau susah, kau kena pikir susah orang mcm mana..

seperti pagi tadi.., aku hon panjang satu Mercedez Benz keluar simpang mcm penyangak.. nasib baik aku pantas memberek... 
ape kau ingat kau si besar atau bawak kereta besar kau buleh buat sukati kat si kecil yang memandu kereta kecil? 

life is all about the rule...
nak seribu daya...